روح مقدس و بزرگ آن سفیر الهی ، نیمروز دوشنبه در 28 صفر ، به آشیان خلد پرواز نمود . انگاه پارچه ا ی یمنی بر روی جسد مطهر آن حضرت افکندند و برای مدت کوتاهی در گوشه اتاق گذاردند . شیون زنان و گریه نزدیکان پیامبر ، مردم بیرون را مطمئن ساخت ، که پیامبر گرامی در گذشته است . چیزی نگذشت که خبر رحلت وی در سرتاسر شهر انتشار یافت .خلیفه دوم روی عللی ، در بیرون خانه فریاد زد که پیامبر فوت نکرده و بسان موسی پیش خدای خود رفته است ،و بیش ازحد دراین موضوع پافشاری می نمود و نزدیک بود که گروهی را با خود همرای سازد . در این میان یک نفر از یاران رسول خدا این آیه را بر او خواند :

"وما محمد الا رسول قد خلت من قبله الرسل افان مات او قتل انقلبتم علی اعقابکم"

محمد پیامبریست که پیش از او پیامبرانی آمده اند و رفته اند . آیا هرگاه بمیرد و یا کشته شود ، عقب گرد می نمائید ؟ وی با شنیدن این آیه، دست از مدعای خود بر داشت و آرام گرفت .